نشست پایانی دفتر هفتم سلسله نشست‏های موضوعی شرکت مادر با عنوان «جمع بندی نشست های پیشین و هم اندیشی با حاضرین» برگزار شد.

نشست جمع‌بندی دفتر هفتم برگزار شد.

نشست پایانی دفتر هفتم سلسله نشست­های موضوعی شرکت مادرتخصصی عمران و بهسازی شهری ایران در خصوص مروری بر تجربه‌­های بهسازی و نوسازی مسکن در ایران با عنوان «جمع بندی نشست های پیشین و هم اندیشی با حاضرین» روز دوشنبه مورخ 12 بهمن‌ماه 94 از ساعت 14 با حضورآقایان دکتر مجتبی رفیعیان، دکتر غلامرضا کاظمیان، مهندس مجید روستا، دکتر بهروز هادی زنوز، مهندس سهراب مشهودی و آقای دکتر مظفر صرافی به عنوان دبیر علمی نشست در محل سالن اجتماعات شرکت مادر برگزار شد.

در ابتدا آقای دکترمعززی خلاصه‌ای از مجموعه نشست‌های دفتر هفتم ارائه کردند.

سپس اعضای پنل تخصصی به بیان نقطه نظرات و دیدگاه‌های خود پرداختند.

آقای دکتر ذنوز با ارائه تعریفی از  بازآفرینی بعنوان فرآیندی در جهت بازتوزیع ثروت و احیاء عدالت اجتماعی، گفت بازآفرینی موفق می‌تواند با کاهش تنش‌های موجود در جامعه، به نتایج اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی دست پیدا کند.

سپس آقای دکتر کاظمیان با اشاره به تمایز شراکت و مشارکت در مجموعه اقدامات بهسازی و نوسازی، تصریح کرد در بازآفرینی شهری، نه تنها امور اجرایی شهر، بلکه رعایت یکپارچگی در سیاستگذاری شهر  واجد اهمیت است همچنین ایشان تأکید کرد نحوه‌ی برخورد و تعامل با کنشگران بازآفرینی نباید یکسان باشد.

آقای دکتر رفیعیان نیز با اشاره به لزوم ظرفیت‌سازی توسعه‌ای در محلات هدف و دو سطحی بودن اقدامات در مقیاس کلان و خرد، تصریح کرد آسیب‌شناسی و سنجش پیامدهای اقدامات نوسازی و بهسازی بایستی انتظار  مبنا بوده و در رسیدن به خلق نظریات پایه، مدیریت فرصت‌ها و تعارض‌ها حائز اهمیت بسیار است.

پس از آن آقای مهندس مشهودی ضمن تأکید بر حفظ اصالت بافت و ساکنان همچنین توسعه اجتماعی محلی، نادیده گرفتن مستأجران و گروه‌های کم‌درآمد و توجه صرف به ساکنان و گروه‌های میانه شهری در تجربه‌­های بهسازی و نوسازی طرح شده را از نقاط منفی اقدامات انجام شده دانست.

سپس آقای مهندس روستا با تأکید بر رعایت اصول بازآفرینی بعنوان فرآیندی در جهت تحقق دانایی برای توانایی مردم، خاطرنشان کرد مسئله بازتفکیک زمین، سیاستی است که باید به دنبال ارتقای کیفیت زندگی باشد نه صرفاً محقق مسئله‌ی مسکن و سرپناه.

در ادامه آقای دکترغفاری با اشاره بر لزوم مشارکت مردمی، ارتقای سرمایه اجتماعی بافت‌ها را از ضروریات بهسازی و نوسازی مسکن در ایران دانست.

پس از بیان نقطه نظرات اعضای پنل، آقای دکتر ایزدی از جمله مشکلات حاکم بر بهسازی و نوسازی مسکن در ایران را تمرکز صرف بر روی نوسازی، جابجایی ساکنان، تعمیم‌پذیری، بی‌توجهی به ظرفیت بافت‌ها، عدم توجه به کیفیت‌ها دانستند.

خانم دکتر عرفانیان سلیم نیز با تأکید بر بازنگری به نحوه اندیشیدن به موضوعات تصریح کرد بهتراست در ارزیابی تجربه‌­های بهسازی و نوسازی مسکن نکات مثبت هم دیده شود.

پس از آن جلسه پرسش و پاسخ و نقد و بررسی انجام شد و اعضای پنل به سؤالات شرکت‌کنندگان پاسخ گفتند.

در پایان آقای دکتر صرافی بعنوان دبیرعلمی نشست، نکات برآمده از جمع‌بندی نشست‌های دفتر هفتم را به شرح اعلام کرد:

-        ضرورت یکپارچه‌سازی سیاست‌های شهری با پروژه‌ها

-        چگونگی ارتباط طرح‌های شهری با پروژه‌ها

-        حل مسأله مسکن در سطح کلان پیش‌نیاز موفقیت پروژه‌ها

-        حضور تمامی کنشگران در تهیه طرح‌های توسعه

-        الگوهای ساخته شده فاقد نوآوری و پرداختن به کیفیت در زندگی معاصر

-        تأکید بر بخش مالی برای مشارکت بخش دولتی

-        ضرورت حضور و دخالت دستگاه‌ها بیش از وزارت راه و شهرسازی برای موفقیت پروژه‌ها

-        تمرین تعیین نقش دولت در پروژه‌های نوسازی شهری

-        تمرکز سرمایه در یک بافت ممکن است به ناکارآمدی در بافت‌های دیگر منجر شود

-        تفاوت در انواع بافت‌های فرسوده و در نتیجه لزوم مقاومت در راهکارها

-        ضرورت قدرت، حضور و قواعد مشابه بازیگران در عرصه بهسازی و نوسازی شهری

-        ضرورت تدوین سیاست‌های ملی شهرنشینی به موازات اقدامات خرد

-        ضرورت ارزیابی محصول و پیامدهای اقتصادی-اجتماعی پروژه‌ها

-        افزودن نمایندگان مردمی در ستادهای بازآفرینی

-        لزوم تهیه نقشه ریسک در فرایند بازآفرینی شهری